fbpx

W 2021 roku znowelizowano rozporządzenia dotyczące baz danych, które składają się na mapę zasadniczą. Jeden z ważniejszych zapisów to ustanowienie od 1 stycznia 2022r. formatu GML jako jedynego dopuszczalnego formatu wymiany danych pomiędzy wykonawcą a PODGiK. W niniejszym artykule przedstawimy inne, istotne z punktu widzenia wykonawcy prac geodezyjnych zmiany w najnowszych przepisach dotyczących baz danych.

Co to jest GML i skąd się wziął?

GML (Geography Markup Language) jest językiem wymiany danych geograficznych opracowanym przez Open Geospatial Consortium (OGC). Zawiera dane przestrzenne i atrybuty opisowe obiektów oraz relacje między nimi. Powstał z inicjatywy dyrektywy unijnej INSPIRE z 2007 r., której celem było stworzenie jednolitego systemu służącego wymianie danych przestrzennych.

Implementacja formatu GML w Polsce nastąpiła w roku 2010 Ustawą o infrastrukturze informacji przestrzennej, która miała na celu wprowadzenie dla wszystkich zbiorów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego jednolitego formatu do wymiany i udostępniania danych. Na przestrzeni lat realizacja dyrektywy unijnej INSPIRE następowała poprzez kolejne nowelizacje rozporządzeń w: 2012 r., 2013 r., 2015 r. oraz najnowszą wersję z 2021 r.

Zmiany w GML po nowelizacji z 2021 roku

Nowelizacja rozporządzeń z 2021 roku wprowadziła szereg zmian dotyczących GML. Wśród nich wyróżnić można zmiany dotyczące ogólnych zasad tworzenia map obiektowych oraz szczegółowe dotyczące poszczególnych baz danych m.in.: BDOT500, GESUT i EGiB.

Jedną z najistotniejszych modyfikacji jest rezygnacja z zasad harmonizacji i segmentacji, które generowały szereg problemów przy tworzeniu map obiektowych. Kolejne elementy, które wyeliminowano to tzw. atrybuty specjalne oraz atrybut ‘data pomiaru’. Atrybut ‘idMaterialu’ został zastąpiony atrybutem ‘numerOperatu’, który należy uzupełnić numerem nadanym w momencie przyjęcia operatu do zasobu. Pozostałe modyfikacje to m.in. zmniejszenie liczby obiektów oraz symbole, których poszczególne elementy zmieniają się proporcjonalnie między różnymi skalami mapy, co daje możliwość przeskalowania ich z wykorzystaniem najprostszych narzędzi CAD. Wprowadzono również nowy rodzaj geometrii – ‘MULTIPOINT’ (multipunkt) dotyczący np. słupów łączonych, których reprezentacja przez kropki i linie jest aktualnie opisywana w GML jako jeden obiekt. Swobodne przeprowadzanie aktualizacji schematów stało się możliwe dzięki publikowaniu ich w tzw. repozytorium interoperacyjności zamiast bezpośrednio w treści odpowiednich rozporządzeń.

Poniżej przedstawiliśmy w formie tabelarycznej zmiany dotyczące poszczególnych baz danych.

Konsekwencje zmian z 2021 roku

Najnowsza wersja rozporządzeń wprowadziła duże uproszczenie w tworzeniu plików GML. Za sprawą coraz bardziej czytelnych i doprecyzowanych przepisów, zmniejszyła się liczba problemów interpretacyjnych, co jest istotne zarówno dla wykonawców prac geodezyjnych, organów administracji geodezyjnej, jak również dla producentów oprogramowania. Umieszczenie schematów aplikacyjnych w repozytorium interoperacyjności daje realną szansę na ostateczne opracowanie schematów aplikacyjnych, które nie zawierają błędów. Wprowadzenie jednego obowiązującego formatu wymiany danych pozwoliło na swobodny wybór oprogramowania do tworzenia map obiektowych niezależnie od systemu zarządzania zasobem, co daje możliwość korzystania z bardziej wydajnych programów do tworzenia i edycji GML. W wyniku wprowadzonych zmian mamy znacznie mniej pracy przy edycji atrybutów, a w konsekwencji proces kartowania stał się nawet dwa razy szybszy.

Share This